Czasy  i  tryby

●   PRÉSENT

   PRÉSENT   CONTINU

●   IMPARFAIT

●   PASSÉ   COMPOSÉ

●   PASSÉ   RÉCENT

●   PASSÉ   SIMPLE

●   PLUS-QUE-PARFAIT

●   FUTUR   SIMPLE

●   FUTUR   PROCHE

●   FUTUR   ANTÉRIEUR

●   CONDITIONNEL   PRÉSENT

●   CONDITIONNEL   PASSÉ

●   SUBJONCTIF   PRÉSENT

●   SUBJONCTIF   PASSÉ

●   IMPÉRATIF

●   VOIX   PASSIVE

Powrót 

 

 

PRÉSENT

(czas teraźniejszy)

                                                                                                                                                     

JAK ?

Wszystkie czasowniki, których bezokolicznik jest zakończony na  -er  należą do I grupy koniugacyjnej (oprócz aller)

i odmienne są według następującego wzoru:  

 

np.      parler

                    Je            parle                                     

                    Tu            parles                                      

                    Il             parle                                                        

                    Nous        parlons                                   

                    Vous         parlez                                     

                    Ils           parlent                                   

 

W odmianie czasowników I grupy w czasie teraźniejszym rozróżniamy w mowie tylko 3 formy : parle, parlons, parlez

Są one identyczne z formami trybu rozkazującego.

                         

 

Czasowniki pierwszej grupy zakończone na :

-         eter                           jak  acheter

-         éter                        compléter

-         eler                         appeler

 

W osobach, w których występuje – e nieme na końcu wyrazu (1,2,3 osoba liczby pojedynczej i 3 osoba liczby mnogiej) pojawia się na przedostatnim - e -  akcent (è  accent grave) lub podwojona jest spółgłoska.  

           

np.                acheter               compléter                      appeler

        Je                achète                   complète                 appelle

        Tu               achètes                 complètes                appelles

        Il                achète                   complète                 appelle

          Nous           achetons                complétons               appelons

          Vous           achetez                 complétez                appelez

       Ils              achètent               complètent               appellent

                                                                                                                            

Czasowniki I grupy zakończone na :

-         cer                takie jak  commencer, remplacer, prononcer

-         ger                       changer, manger

 

Czasowniki zakończone na - cer mają w 1 osobie liczby mnogiej - ç - przed - o -, natomiast w odmianie czasowników zakończonych na - ger pojawia się - ge -, aby zachować jednolitą wymowę we wszystkich osobach.

  

np.                                 commencer                     manger

                     Je        commence                       mange

               Tu         commences                     manges

               Il         commence                     mange

               Nous      commençons                    mangeons

               Vous      commencez                     mangez

               Ils        commencent                    mangent

                      

 

Czasowniki I grupy zakończone na :

-         oyer               jak  envoyer

  W odmianie czasowników zakończonych w bezokoliczniku na - oyer pojawia się w osobach przed - e - niemym 

(1,2,3, osoba liczby pojedynczej i 3 osoba liczby mnogiej) - i- zamiast - y -.  

np.      envoyer

                       J’                 envoie

                    Tu                envoies

                    Il                 envoie

                    Nous             envoyons

                    Vous             envoyez

                   Ils                envoient

      

Czasowniki zwrotne posiadają zaimek zwrotny se (się), który jest odmieniany  w formach osobowych czasowników zwrotnych 

 

np.        se  laver   

               Je                me      lave

               Tu                te     laves

               Il                 se     lave

               Nous            nous     lavons

               Vous            vous      lavez

               Ils               se        lavent

                                                                                                              

Czasowniki II grupy zakończone na - ir odmieniają się jak 

 

np.    finir

              Je                finis

              Tu                finis

              Il                 finit

              Nous            finissons

              Vous            finissez

              Ils               finissent

                                              

Czasowniki III grupy zakończone są na – re, - oir, i - ir. W tej grupie końcówki mogą być następujące :

 

             Je           - s   (-x)                    

             Tu            - s   (-x)                    

             Il            - t   (-t)                     

             Nous         - ons

             Vous         - ez   (lub -es)

             Ils           - ent

 

Czasowniki nieregularne :

aller,  apprendre,  avoir,  boire,  comprendre,  connaître,  courir,  dire,  écrire,  faire,  lire,  mettre,  offrir,  partir,  pouvoir,  prendre,  recevoir,  rire,  savoir,  servir,  sortir,  tenir,  venir,  vivre,  voir,  vouloir.

 

KIEDY ?

Czas ten służy do wyrażenia :

-         czynności mających miejsce w chwili obecnej np. La nuit tombe.

-         czynności, które stały się zwyczajem np. Chaque dimanche il va au cinéma.

-         twierdzeń lub prawd ogólnych np. L’eau bout à 100 degrés.

-         czynności przyszłych np. Le train part dans dix minutes.                                        Powrót

 

PRÉSENT  CONTINU  

                                                                        

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie bezokolicznika do czasownika être odmienionego w czasie teraźniejszym (présent).

 

                             être      en   train   de           +          bezokolicznik (infinitif)

                               (au présent)

 

                     Je           suis          en train de      prendre       une douche

                     Tu           es            en train de      prendre       une douche

                     Il            est          en train de      prendre       une douche

                    Nous         sommes      en train de      prendre       une douche

                    Vous         êtes          en train de      prendre       une douche

                    Ils            sont          en train de      prendre       une douche

 

KIEDY ?

Jest to czas teraźniejszy. Służy on do wyrażenia czynności, którą wykonujemy w chwili mówienia.      

 

   Powrót

 

IMPARFAIT

(czas przeszły niedokonany)  

                                                                               

JAK ?

Tworzymy go przez odrzucenie końcówki -ons czasownika w 1 osobie liczby mnogiej czasu teraźniejszego (nous) 

i dodaniu do jego tematu następujących końcówek :  

                                           Je        - ais                          

                               Tu        - ais                          

                               Il         - ait                          

                              Nous      - ions  

                              Vous      - iez  

                               Ils       - aient  

         

np.       parler   

                              (présent)                               (imparfait)

                  Je           parle                          Je           parlais

                  Tu           parles                         Tu           parlais

                   Il            parle                         Il            parlait

                   Nous       parlons                       Nous       parlions

                  Vous        parlez                       Vous        parliez

                  Ils           parlent                      Ils           parlaient

      

     czasownik nieregularny     venir    

                              (présent)                             (imparfait)

                      Je          viens                          Je            venais

                      Tu          viens                          Tu            venais

                      Il           vient                          Il             venait

                      Nous      venons                        Nous         venions

                      Vous       venez                         Vous         veniez

                      Ils          viennent                     Ils            venaient

 

Nous partons,  buvons,  apercevons,  pouvons,  voulons,  devons  itd.   +   końcówki imparfait =  partais,  buvais,           apercevais,  pouvais,  voulais,  devais.

                                                                                                  

  Czasownik être w czasie imparfait :                                                    

                                                               J’              étais

                                                               Tu             étais

                                                               Il              était

                                                              Nous         étions

                                                              Vous          étiez

                                                              Ils             étaient

                             

KIEDY ?

Czasu imparfait używamy do wyrażenia :

      -     czynności niedokonanych oraz trwających w przeszłości przez czas bliżej nie określony np. Assise devant sa    table, elle écrivait une lettre.

-         czynności, które się powtarzały lub stały się zwyczajem np. Chaque matin il se réveillait à 5 heures.

-         opisu osób lub rzeczy np. Le ciel était bleu, les oiseaux chantaient.

-         czynności odbywającej się jednocześnie z inną czynnością przeszłą np. Elle terminait son repassage quand sa mère est arrivée.    Je me taisait pendant qu’elle me parlait.

-         występuje w zdaniach warunkowych po spójniku si.                                                    

 

   Powrót

 

PASSÉ  COMPOSÉ

  (czas przeszły złożony)

                                                                                                                                    

JAK ?

Czas passé composé tworzymy przez dodanie do form czasu teraźniejszego (présent) czasownika posiłkowego être lub   avoir  imiesłowa przeszłego (participe passé) np. j’ai parlé, tu as dit, on est sorti.

 

                   avoir  +       participe  passé              être   +       participe  passé

                 (au présent)                                           (au présent) 

 

                     J’             ai         fini                               Je          suis          parti(e)

                     Tu            as         fini                               Tu          es            parti(e)

                     Il             a           fini                                Il         est           parti(e)

                     Nous         avons      fini                               Nous      sommes      parti(e)s

                     Vous        avez       fini                                Vous      êtes        parti(e)(s)

                     Ils            ont         fini                               Ils         sont         parti(e)s  

         

Czasowniki I grupy zakończone na –er mają participe passé zakończony na –é nie różniący się w wymowie od bezokolicznika. Pozostałe czasowniki mają participe passé zakończony na –u lub –i.

      

                       Czasowniki I grupy   -er             Imiesłów czasu przeszłego (participe passé)

                                                   zakończony na  

                          visiter                                 visité

                          aller                                   allé

                          manger                                mangé

 

                     Czasowniki II grupy   -ir               Imiesłów czasu przeszłego (participe passé)                                                                                    zakończony na   -i

                         finir                                   fini

                         choisir                                      choisi

                         partir                                  parti

                         sortir                                       sorti

             Wyjątki !

                        courir, tenir, venir                          couru, tenu, venu

                        couvrir, offrir                         couvert, offert

                        mourir                                 mort

 

                    Czasowniki III grupy                Imiesłów czasu przeszłego (participe passé) 

               - re, - oir, -ir                zakończony na   -u          

                      descendre                                     descendu

                      vendre                                          vendu

                      attendre                                       attendu

                      entendre                                       entendu

                      perdre                                          perdu

                      battre                                           battu

                      vouloir                                          voulu

                      savoir                                           su

                      répondre                                      répondu

        Wyjątki !

                     prendre                                      pris

                     mettre                                       mis

                     asseoir                                      assis

                      

Większość czasowników odmienia się z czasownikiem posiłkowym avoir.

                                                                                                                                        

                                                        

Participe passé czasowników odmienianych z être zgadza się w liczbie i w rodzaju z podmiotem :

np.                    Il est arrivé.

                        Elle est arrivée.

                        Ils sont arrivés.

                        Elles sont arrivées.

 

Wszystkie czasowniki zwrotne odmieniają się z czasownikiem posiłkowym être oraz

aller

arriver

descendre

devenir

entrer

monter

mourir

naître

partir

rester

sortir

tomber

venir  

a także niektóre złożenia od tych czasowników np. parvenirrentrerrevenir  itp.

                        

Niektóre czasowniki odmieniaja się z être i avoir takie jak : 

entrer

descendre

monter

partir

passer

rentrer

retourner

sortir

Zmienia się wówczas ich znaczenie. 

Czasowniki przechodnie (mające dopełnienie bliższe lub dalsze) odmienne są z avoir

np.    Je suis rentré.                   Ale :  Il a rentré sa voiture (dopełnienie) au garage.

        Je sommes descendus.         Ale :  Nous avons descendu sa valise (dopełnienie).

 

KIEDY ?

Czas passé composé służy do wyrażenia czynności przeszłych dokonanych. Często wyraża także skutki tych czynności w teraźniejszości.                                                                                                           

 

   Pworót

 

PASSÉ  RÉCENT

(czas przeszły niedawny)

                                                                                          

JAK ?

Tworzymy go odmieniając w czasie teraźniejszym czasownik venir i dodaniu do niego przyimka de oraz bezokolicznika.

 

                        venir de     +     bezokolicznik  (infinitif)

                       (au présent)

  np.      partir

                         Je          viens       de        partir

                         Tu          viens       de        partir

                         Il           vient       de        partir

                         Nous      venons      de       partir

                         Vous       venez      de        partir

                         Ils          viennent   de        partir  

KIEDY ?

Używa się go do wyrażenia czynności, która dopiero co została dokonana.                                

 

    Powrót

 

                                                      PASSÉ  SIMPLE

(czas przeszły dokonany)

                                                                                                                                                         

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie do tematu bezokolicznika końcówek :

w grupie I :     -ai-as,  -a-âmes-âtes,  -èrent    np. je parleraitu parleras  itd.

 

w grupie II :    -is-is-it-îmes-îtes-irent    np. je finistu finisil finit  itd.

 

w grupie III :   -us-us-ut-ûmes-ûtes -urent.  

Czasowniki III grupy mają formy nieregularne np. être – je fus,  avoir - j’eus  itd.  

KIEDY?

Jest to czas literacki służący do wyrażenia czynności krótko trwających, następujących po sobie i dokonanych w odległej przeszłości.  

 

     Powrót

 

PLUS-QUE-PARFAIT

(czas zaprzeszły)

          

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie participe passé do form czasownika posiłkowego être lub avoir odmienionego w czasie imparfait.

 

               avoir  +     participe passé               être  +       participe passé   

               (à l’imparfait)                                        (à l’imparfait)        

 

                J’          avais          lu                             J’           étais          venu(e)

                Tu         avais          lu                             Tu          étais          venu(e)

                Il          avait          lu                             Il           était          venu(e)

                Nous     avions         lu                            Nous        étions        venu(e)s

                Vous      aviez          lu                            Vous        étiez         venu(e)(s)

                Ils        avaient       lu                              Ils          étaient      venu(e)s  

KIEDY ?

Czas ten służy do wyrażenia czynności dokonanych wcześniej od innych czynności przeszłych. Używa się go też po si w zdaniach warunkowych wyrażających warunek niemożliwy już do spełnienia np. Si j’avais pris un taxi, je n’aurais pas manqué le train.                                                                                                             

 

   Powrót

 

FUTUR  SIMPLE

 (czas przyszły prosty)

                                                                                                                        

JAK ?

Czas futur simple tworzymy przez dodanie do bezokolicznika następujących końcówek :  

 np.    parler

                    Je             parlerai              

                    Tu             parleras               

                    Il          parlera                

                    Nous          finirons

                    Vous          finirez

                    Ils             finiront

Ale !  

                   Je              répondrai

 

Uwaga ! Bezokoliczniki zakończone na –re tracą –e końcowe np. répondre – je répondrai.

                    

Wymienione niżej czasownikinieregularne. Ich nieregularność dotyczy zmiany tematu, natomiast ich końcówki pozostają takie same dla wszystkich czasowników.  

                               Infinitif                      Futur simple

                                                 être                                   Je     serai

                                                 avoir                                  J'     aurai

                                                 savoir                                 Je    saurai

                                                 aller                                   J'     irai

                                                 faire                                  Je    ferai

                                                 venir                                  Je    viendrai

                                                 tenir                                  Je    tiendrai

                                                 voir                                    Je   verrai

                                                 envoyer                               J'   enverrai

                                                 pouvoir                               Je   pourrai

                                                 mourir                                Je   mourrai

                                                 vouloir                               Je    voudrai

                                                 courir                                Je    courrai

                                                 cueillir                              Je    cueillerai

                                                 acquérir                            J'    acquérrai

                                                 devoir                               Je    devrai

                                                 recevoir                            Je    recevrai

                                                 pleuvoir                             Il     pleuvra

                                                 il y a                     Il  aura

                                                il faut                    Il    faudra

 

 KIEDY ?

Czas futur simple wyraża czynność przyszłą, zamierzoną, prawdopodobną, oczekiwaną np. Il pleuvra ce soir.   Je partirai demain.

Może wyrażać rozkaz np. Tu fermeras la porte.

Może być użyty jako forma grzecznościowa np. Je me permettrai de vous dire...

 

     Powrót

 

FUTUR  PROCHE

 (czas przyszły bliski)

                                                                                                               

JAK ?

Od formy présent czasownika aller i dodaniu do niej bezokolicznika utworzymy czas futur proche.  

                                       aller         +        bezokolicznik   (infinitif)

                                      (au présent)       

 

  np.   acheter

                       Je             vais         acheter

                       Tu             vas               acheter

                       Il              va                acheter

                       Nous          allons           acheter

                       Vous          allez             acheter

                       Ils             vont             acheter

 

KIEDY ?

Czasu futur proche używa się dla wyrażenia czynności przyszłej, która ma nastąpić wkrótce. 

W mowie potocznej futur proche jest często używany dla czynności przyszłej bardziej odległej w czasie.  

 

     Powrót

 

                                                   FUTUR  ANTÉRIEUR

(czas przyszły uprzedni)

                       

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie participe passé odmienianego czasownika do form czasu futur simple czasownika posiłkowego être lub avoir np. j’aurai téléphoné tu seras parti   itd.

 

            avoir       +        participe passé                   être       +     participe passé  

              (au futur simple)                                            (au futur simple)

 

             J’           aurai          fini                                      Je            serai       parti(e)

             Tu          auras      fini                                      Tu           seras        parti(e)

             Il           aura        fini                                      Il            sera         parti(e)

             Nous      aurons     fini                                       Nous        serons      parti(e)s

             Vous      aurez       fini                                       Vous         serez       parti(e)(s)

             Ils         auront      fini                                       Ils           seront      parti(e)s 

KIEDY ?

Wyraża czynność mającą się dokonać w określonym momencie w przyscłości, często przed inną czynnością uprzednią 

np. Quand j’aurai fini ce travail, je pourrai prendre quelques jours de congé.   Il sera arrivé dans une heure.

 

     Powrót

 

CONDITIONNEL  PRÉSENT

(tryb warunkowy teraźniejszy)

             

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie do tematu czasownika w czasie futur simple końcówek czasu imparfait :

 

               Je       -ais                       Je           passerais                  

               Tu       -ais                       Tu           finirais      

               Il       -ait                         Il           partirait 

               Nous     -ions                      Nous       aurions

               Vous     -iez                        Vous       sauriez

               Ils       -aient                     Ils         devraient

KIEDY ?

Występuje głównie w zdaniach warunkowych. Wyraża :

-         czynność możliwą do spełnienia w przyszłości lub w chwili obecnej np. Si vous me prêtiez ce livre je le lirais en  deux jours.

-         czynność niemożliwą do wykonania w teraźniejszości np. Si j’avais le temps, j’irais la voir maintenant.

-         używa się go jako forma grzecznościowa np. Pourriez-vous m’aider ?

-         czynność, która jest przedstawiona jako prawdopodobna np. L’arrestation de ce malfaiteur ne serait qu’une question d’heures. (takie użycie spotyka się często w prasie)

-         w mowie zależnej pełni rolę czasu przyszłego np. Il a dit qu’il viendrait sûrement à l’heure.

 

     Powrót

 

CONDITIONNEL  PASSÉ

  (tryb warunkowy przeszły)

                 

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie participe passé do form czasownika être lub avoir odmienionego w conditionnel présent np. J’aurais dit, il se serait trompé.

 

           avoir       +      participe passé                  être       +      participe passé

             (au conditionnel présent)                                        (au conditionnel présent)      

 

             J’           aurais      fini                                      Je        serais       parti(e)

             Tu          aurais       fini                                      Tu        serais       partie(e)

             Il            aurait      fini                                      Il          serait       parti(e)

             Nous       aurions      fini                                     Nous      serions      parti(e)s

             Vous       auriez       fini                                     Vous       seriez      parti(e)(s)

             Ils       auraient    fini                                      Ils          seraient    parti(e)s  

  KIEDY ?

Wyraża czynność, która mogła być dokonana w przeszłości pod jakimś warunkiem np. Je serais partie en Grèce l’été dernier si j’en avais la possibilité.

W zdaniach niezależnych używa się go dla wyrażenia hipotezy np. L’assassin aurait pris la fuite.

 

     Powrót

 

SUBJONCTIF  PRÉSENT

                                                                                                                

 JAK ?

Tworzymy go przez dodanie do tematu czasownika w 1 osobie liczby mnogiej (nous) czasu teraźniejszego  (présent) końcówek :

                              Je            -e                    

                              Tu           -es                   

                              Il            -e                     

                              Nous       -ions         = imparfait

                              Vous       -iez          = imparfait

                              Ils           -ent  

        

 

np.      arriver        (nous  arriv-ons)

                                          (présent)                                             (subjonctif)

 

                    J'            arrive                    Il faut que         j'            arrive

                        Tu           arrives                                            tu           arrives

                        Il            arrive                                             il            arrive

                        Nous        arrivons                                        nous      arrivions   = imparfait

                        Vous        arrivez                                           vous      arriviez    = imparfait

                        Ils          arrivent                                          ils           arrivent

                                                                                    

np.        venir       (ils  vienn-ent)

  Il faut que           je         vienne

                           tu         viennes

                           il          vienne

                           nous      venions       = imparfait

                           vous      veniez         = imparfait

                           ils        viennent

       

W przypadku czasowników mających różne tematy w 1 i 3 osobie liczby mnogiej :

devoir :              nous devons,  ils doivent

prendre :           nous prenons,  ils prennent

boire :               nous buvons,  ils boivent

venir :               nous venons,  ils viennent

tenir :               nous tenons,  ils tiennent

voir :                 nous voyons,  ils voient

croire :             nous croyons,  ils croient

comprendre :   nous comprenons,  ils comprennent

temat 3 osoby służy do tworzenia całej liczby pojedynczej i 3 osoby liczby mnogiej. Natomiast w 1 i 2 osobie liczby mnogiej (nous, vous) są one identyczne z formami czasu imparfait.

 

Formy trybu subjonctif poprzedzone są spójnikiem que stojącym przed zaimkiem osobowym 

np. que je chanteque tu finisses.

                                                                     

Wyjątki !  

fairepouvoirsavoiravoirêtrevouloir

                     faire                   pouvoir             savoir

  que      je         fasse                   puisse            sache

que      tu         fasses                  puisses             saches

qu’      il          fasse                    puisse               sache

que     nous       fassions                 puissions            sachions

que     vous       fassiez                  puissiez             sachiez

qu’      ils        fassent                  puissent            sachent

     

                        avoir               être                   vouloir

que         j’                  aie                          sois                 veuille

que         tu                 aies                 sois                  veuilles

qu’          il                  ait                  soit                  veuille

que         nous              ayons               soyons               voulons

que         vous              ayez                soyez                voulez

qu’          ils                 aient                soient               veuillent  

KIEDY ?

Jest to tryb służący do wyrażania sądów i prawd subiektywnych, faktów pojmowanych z punktu widzenia mówiącego.

  Tryb subjonctif używany jest :

-         w zdaniach niezależnych, gdzie wyraża życzenie lub rozkaz np. Vive le roi !

-         w zdaniach podrzędnych występuje po czasownikach wyrażających :

wolę : vouloirpréféreraimer mieux  itd.,

życzenie : souhaiter,

pragnienie : désirerrêver,

zakaz : défendreinterdires’opposer,

rozkaz : ordonnercommanderexiger,

prośbę : prierdemandersupplier,

zwątpienie : doutercontester,

niepewność : ne pas être sûrne pas être certain.

                                                     

Subjonctif występuje też po niektórych czasownikach w formie przeczącej, pytającej, albo kiedy mają one sens hipotetyczny

croire

penser

espérer

admettre

concevoir

          

  -         po czasownikach i zwrotach czasownikowych wyrażających uczucia :

radości : être heureux être raviêtre content,

żalu, smutku : être tristeregretterêtre désolé,

zdziwienia : s’étonnerêtre surpris,

wstydu : avoir honte,

obawy, strachu : avoir peurcraindre.

                                                                                       

-         po wyrażeniach nieosobowych, takich jak :

il fait que

c’est dommage que

il est possible que

il se peut que

il est nécessaire qu

il vaux mieux que

il semble que itp.

                                                                                                                       

-         po spójnikach wprowadzających zdanie :

celowe : pour queafin quede peur quede cainte que,

▪ warunkowe : à condition quepourvu que,

    ▪ przyzwalające : bien quequoique,

▪ czasowe : jusqu’à ce queen attendant que,

▪ przyczynowe : ce n’est pas que.

                       

- po soit que  .....  soit que ..... ,

                                                                                        

-         po wyrażeniach w stopniu najwyższym : 

le premier

le dernier

le seul

le meilleur

l’unique

le pire 

np. C’est l'homme le plus riche que je connaisse.

 

     Powrót

  

SUBJONCTIF  PASSÉ

                   

JAK ?

Tworzymy go przez dodanie participe passé do form czasownika être lub avoir odmienionego w subjonctif présent  

np. que je sois sortiqu’elle ait dit.

 

          avoir      +         participe passé                 être     +          participe passé               

           (au subjonctif présent)                                       (au subjonctif présent)      

  que          j’             aie      fini                         que         je          sois           parti(e)

                   tu            aies      fini                                     tu          sois         parti(e)

                   il             ait        fini                                   il           soit          parti(e)

                  nous          ayons     fini                                      nous       soyons       parti(e)s

                  vous          ayez      fini                                   vous       soyez        parti(e)(s)

                  ils             aient      fini                                     ils         soient       parti(e)s

 

KIEDY ?

Służy do wyrażania czynności dokonanej w przeszłości.  

 

     Powrót

 

IMPÉRATIF

(tryb rozkazujący)

                                                                

JAK ?

Tryb ten posiada te same formy co czas teraźniejszy, tylko bez zaimka osobowego w funkcji podmiotu. Czasowniki I grupy (-er) w 2 osobie liczby pojedynczej występują bez –s końcowego  

np.     parler :       parle !         parlons !            parlez !

       finir :         finis !          finissons !           finissez !

       se lever :     leve-toi !     levons-nous !         levez-vous !

 

W czasownikach zwrotnych zaimek stoi za czasownikiem w formie twierdzącej impératif, a przed czasownikiem w jego formie przeczącej

np.    Regarde-toi dans la glace !

        Ne te regarde pas dans la glace !

                           

Wyjątki !

Mają one formy subjonctif présent.

 

avoir :          aie !          ayons !         ayez !

être :          sois !          soyons !        soyez !

savoir :         sache !       sachons !      sachez !

vouloir :        veuille !       veuillons !       veuillez !  

KIEDY ?

Tryb ten wyraża rozkaz, prośbę, zakaz.  

 

     Powrót

 

VOIX  PASSIVE

(strona bierna)

                                                                     

JAK ?

W stronie czynnej podmiot sam wykonuje czynność i za pomocą czasownika rządzi dopełnieniem, w stronie biernej natomiast dopełnienie czasownika staje się jego podmiotem, a podmiot dopełnieniem, pozostając jednak wykonawcą czynności

np.    Le juge (podmiot) interroge l’accusé (dopełnienie).

        L’accusé (podmiot) est interrogé par le juge (dopełnienie).

 

Stronę bierną tworzymy przez dodanie participe passé odmienianego czasownika do formy czasownika être w dowolnym czasie :

 

Présent :                        Ce livre est lu par Jean.

Passé composé :              Ce livre a été lu par Jean.

Imparfait :                    Ce livre était lu par Jean.

Plus-que-parfait :          Ce livre avait été lu par Jean.

Passé récent:                  Ce livre vient d’être lu par Jean.

Futur simple :                Ce livre sera lu par Jean.

Futur proche :                Ce livre va être lu par Jean.

Futur antérieur :            Ce livre aura été lu par Jean.

Conditionnel présent :     Ce livre serait lu par Jean.

Subjonctif :                   Que ce livre soit lu par Jean.

 

KIEDY ?

We współczesnym języku francuskim strona bierna jest używana o wiele rzadziej niż strona czynna czasowników.  

 

     Powrót